24/7/90
سندرم تونل کارپال
تنگی کانال عصب مچ دست را سندرم تونل کارپال می گویند . علائم بیماری زمانی بروز میکند که کانال عصبی که در ناحیه مچ دست قرار دارد تنگ میشود و باعث ایجاد فشار بر روی عصب مدیان مچ دست میشود.
علل و عوامل
...
معمولا بدلیل استفاده بیش از حد از مچ دست بویژه در موارد کارهای ظریف و تکراری ایجاد میشود و اصولا بدنبال انجام مکرر کارهایی که با دست و مچ انجام میشود، علائم بروز میکنند. شیوع این بیماری در خانمهای خانه دار بین سنین 30 تا 40 سال، کاربران کامپیوتر، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها، مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین بیشتر است. این اختلال همچنین بدنبال بعضی از بیماریها بواسطه التهاب و تورمی که ایجاد میشود، نیز مشاهده میشود. از جمله این بیماریها میتوان ب دیابت، کم کاری غده تیروئید، روماتیسمهای مفصلی، حاملگی، نارسایی کلیه، شکستگیها و صدمات اشاره کرد.
علائم و نشانه ها
درد در انگشت شست، نشانه و میانی که ب سمت ساعد و بازوهم کشیده میشود و در شبها نیز افزایش می یابد.
افزایش درد در هنگام رانندگی یا مثلا خواندن روزنامه که تکان دادن دست و آوردن فشار ب کف همان دست، کاهش می یابد.
بی حسی و سوزش در انگشت شست، نشانه و میانی که ب سمت ساعد و بازو نیز کشیده میشود.
احساس فشار در یک یا هر دو دست که گاهی این علائم متوجه ساعد و در موارد حادتر، حتی شانه ها را هم درگیر میکند.
فلج انگشتان شست، اشاره، میانی و نصف انگشت چهارم دربرخی موارد
عم توانایی در گرفتن اشیاء و افتادن اشیاء از دست.
تغییر شکل ناخنها و خشکی پوست دست و انگشتها.
حساسیت ب سرما.
تشخیص
انجام معاینات فیزیکی توسط پزشک.
گرفتن تاریخچه بیماری که کمک بسیاری ب تشخیص میکند.
گرفتن نوار عصب.
انجام (ام.آر.آی) در مواردی که علائم بالینی وجود نداشته باشد.
عوارض
خطر التهاب تاندونها در بیمارانی که با وجود گرفتاری مچ دست و بروز علائم بیماری ب همان رویه سابق ادامه میدهند، وجود دارد و افزایش فشار روی کانالهای کارپال و نرسیدن خون ب این ناحیه موجب از دست دادن تحرک مچ دست و صدمات عصبی جدی و ماندگار میشود.
روشهای درمانی
اول - درمان حمایتی. شامل
محدود کردن استفاده از دست یا تغییر شیوه استفاده از آن.
استفاده از آتل.
ورزش.
دوم - درمان دارویی
سوم - جراحی
توصیه های لازم در درمان حمایتی
عدم تکرار اعمالی که باعث شروع درد میشوند و در صورتی که امکان توقف فعالتها وجود ندارد، کاهش فعالیتها و یا ب نحوی تغییر در شیوه فعالیتها که مچ دست تحت فشار نباشد.
کنترل استرس نقش بسزایی در کاهش اینگونه دردها دارد.
استفاده از آتل که البته حرکات را محدود میکند و در ابتدا باعث تشدید درد میشود ولی با استفاده مداوم، متوجه اثر گذاری و کم شدن د رد خواهید شد.
پرهیز از حرکات تشدید کننده درد.
پیروی از برنامه های فیزیوتراپی از سفتی و سختی مفاصل و اختلال در عملکرد عضلات مربوط ب مفصل و ارگانهای اطراف آن ب هنگام استفاده از آتل، پیشگیری میکند.
پرهیز از خم کردن مچ دست.
بالا نگاه داشتن دست در حالت دراز کش.
بکاربردن دست سالم برای استفاده از موس و در حالت امکان کیبورد.
درمان دارویی
با تجویز پزشک مربوطه، شامل ضد التهابهای استروئیدی مثل کورتونها و غیر استروئیدی مثل ایبو پروفن، دیکلوفناک و پیروکسیکام. البته باید توجه داشته باشید که در صورت استفاده ازضد التهابهای استروئیدی خوراکی، معده نباید خالی باشد و در صورت تجویز پزشک باید با آنتی اسید و آب فراوان میل شود.
تزریق داروی کورتونی بدرون کانال مچ دست که پس از تزریق باید حداقل تا 24 ساعت استراحت داشته باشید.
در ضمن افراد بالای 65 سال نباید بیش از 7 روز از داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی، بدون تجویز پزشک استفاده کنند.
جراحی
جراحی بویژه زمانیکه عصب دچار آسیب دائمی نشده باشد، علائم را برطرف میکند. در این عمل رباطی که بر روی عصب مدیان مچ دست میگذرد، برش داده میشود و بدینوسیله فشار روی عصب و مچ دست برداشته میشود.
پیشگیری
در صورتی که شما بکاری مشغول هستید که مکررا با دست انجام داده میشود، اطمینان حاصل کنید که مچ دست شما در زمان کار، در وضعیت راحتی قرار گرفته است و در طول کار، فواصل استراحت منظم داشته باشید.
سرگیجه
سرگیجه به نوبه خود بیماری نیست، بلکه یک علامت است که ممکن است دلایل و عوامل مختلف داشته باشد. در دیکشنری وبستر سرگیجه اینطور تعریف شده است، "احساسی که فرد تصور می کند دنیای خارج به دور او می چرخد یا فرد در آن محیط می چرخد." این مشکل ...بدون هیچگونه پیشبینی بر فرد حادث می شود و معمولاً به همراه حالت تهوع و استفراغ می آید. انواع خفیف این مشکل بیشتربه سردردهای ضعیف شبیه است.
عوامل متداول سرگیجه
سرگیجه پوزیسیونی تشنجی خوش خیم یاBPPV
این بیماری یکی از متداولترین انواع سرگیجه به شمار می رود و علت های مختلفی دارد که خیلی از آنها هنوز چندان شناخته شده نیستند. معمولاً گفته می شود که این بیماری به خاطر ایجاد کریستال های کربنات کلسیم شناور در دهلیز گوش واقع در گوش درونی حادث می شود.
دهلیز گوش وظیفه یکی کردن آنچه ما می شنویم، می بینیم و احساس می کنیم را با سر و حرکات بدن به عهده دارد. به طور خلاصه، حفظ تعادل بدن بر عهده این اندام است.
گوش های ما نقش بسیار مهمی را در این روند ایفا می کنند. گوش درونی قسمتی به نام حزون گوش یا لابیرنت در خود دارد که شامل سه کانال به شکل نیمدایره است. این کانال ها با یک مایع خاص احاطه شده است. عملکرد این کانال ها، انتقال اطلاعات مربوط به حرکات سر به عصب دهلیزی است. عصب این اطلاعات را به قسمت های مختلف مغز که کنترل هماهنگی بدن را بر عهده دارد، می رساند.
افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند احساس گیجی می کنند و این گیجی معمولاً همراه با حالت تهوع، عرق کردن و رنگ پریدگی است. این مشکل معمولاً به طور ناگهانی ایجاد شده و در کمتر از 30 ثانیه هم از بین می رود.
این بیماری ممکن است به خاطر ایجاد یک تغییر ناگهانی در وضعیت بدن مثل غلت خوردن در تختخواب یا رفتن و بیرون آمدن از تختخواب، به وجود آید. در برخی ممکن است این بیماری یکبار ایجاد شده و رفع گردد و برخی دیگر به طور ناگهانی دوباره برگردد.
سندرم منیه
این بیماری یکی دیگر از علل متداول سرگیجه است. علائم آن ضعیف شدن یا از بین رفتن حس شنوایی، صدای زنگ در گوش و سرگیجه های گاه و بیگاه می باشد. علت این بیماری هنوز ناشناخته است. افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند در گوشهای خود احساس سنگینی و فشار کرده که به دنبال ضعف یا از بین رفتن شنوایی در یکی از گوشها می آید و کمی بعد فرد دچار سرگیجه می شود. این مشکل گاهاً با حالت تهوع و استفراغ نیز همراه است. از بین رفتن شنوایی به تدریج برمی گردد و سرگیجه نیز کم کم از بین می رود.
علل و عوامل دیگر
سرگیجه می تواند علت های دیگری هم داشته اشد که به تداول دو علت اول که ذکر شد نیست. این عوامل عبارتند از: سکته، تومرهای مغزی، پایین آمدن فشار خون، نامنظم بودن ضربان قلب، تصلب شریان ها و سردردهای میگرنی. خیلی از داروهای تجویزی و غیرتجویزی هم می توانند منجر به ایجاد سرگیجه شوند. در برخی افراد داروها سرماخوردگی و آنفولانزا، مسکن ها، و همچنین داروها فشارخون دیابت، بیماری تیروئید، افسردگی، و اضطراب نیز ممکن است باعث ایجاد سرگیجه شود.
نتیجه گیری
سرگیجه یک بیماری نیست بلکه نشانه و علامتی است که می تواند دلایل بسیار داشته باشد و مهمترین این عوامل بیماری سرگیجه پوزیسیونی تشنجی خوش خیم یا BPPV و بیماری منیه است که برای اکثر افراد می توان بدون انجام عمل جراحی آن را معالجه کرد.
چه وقت به کمک پزشکی نیازمندید؟
فردی که مداوم دچار سرگیجه شدید می شود باید حتماً به پزشک مراجعه کند. در اکثر موارد علت مشکل بیماری سرگیجه پوزیسیونی تشنجی خوش خیم یا BPPV یا بیماری منیه است که می توان آن را با مصرف دارو و سایر درمان های غیر جراحی مداوا کرد. اگر سرگیجه با مشکلات زیر همراه باشد، مراجعه به پزشک ضروری است:
* سردرد شدید
* تار شدن بینایی
* از بین رفتن یا ضعیف شدن شنوایی
* مشکلات گفتاری
* ناتوانی در پاها یا دست ها
* غش
* مشکل در راه رفتن
* بیحسی
* درد سینه یا تغییر در ضربان قلب